Train travel tales. Chapter BAD ROMANCE.

Op een zekere leeftijd heeft single zijn voordelen. Geen stress, niemand om rekening mee te houden. Je bent vrij om te gaan en staan waar je wil. Je kan flirten en doen wat je wil met wie je wil. En na alles wat ik de laatste 4 jaar heb meegemaakt met mannen ben ik ze eerlijk gezegd ook even zat. Utrecht ben ik ook zat dus het staat vast, ik ga een stedentrip maken met de trein, by myself.

Ik loop een beetje hard van stapel hè? Ik ben Safira, een 27-jarige freelance fotograve woonachtig in Utrecht. Zoals ik al zei heb ik de laatste 4 jaar veel gezeik meegemaakt met mannen. Hieruit kan geconcludeerd worden dat ik mijn geluk in de liefde niet zo sterk aanwezig is. Graag wil ik mijn verhaal met jullie delen. De gebeurtenissen die ervoor hebben gezorgd dat ik deze stedentrip wil maken. En de stedentrip zelf. Maar ik zal beginnen bij het begin.

Ik fotografeer al sinds mijn 18e. Mijn ouders wilde altijd dat ik een studie koos met een zeker toekomstperspectief maar fotograferen was en is mijn passie. Natuurlijk is het heel moeilijk om als 18-jarige je ouders te overtuigen dat je passie geen fase is terwijl je ook een rebelse tiener bent. Als ik terugdenk hebben de conflicten met mijn ouders er onbewust voor gezorgd dat ik een fuckboy-magneet heb gecreëerd. Ik leerde Roberto kennen. Roberto, destijds 21 jaar, een “nette” jongeman. Een communicatie student met als hobby/werk dj. Eerlijk een dj en fotograaf is toch een prachtig landschap? Dit was het ook voor een lange tijd. We begonnen te daten, en werkten veel samen. We voelden even als een powerkoppel. Maar zoals iedereen weet van mannen die in de spotlight staan, er komen fans bij kijken. I don’t have to tell y’all about the female fans, right? En nu denk je vast dat hij is vreemdgegaan met zo een female fan. Nope, hij deed iets veel ergers!

Berto en ik waren verliefd. Je kent het wel als je verliefd bent. Je doet alles voor deze persoon. Ik woonde in een studentenflatje dus hij kwam vaak bij mij slapen. Op een dag gingen we uit eten, hierna hebben we een filmpje gepakt. Het was zo een romantische film wat lowkey veel seksscenes bevat. Ik noem het altijd ‘soft porn for soft people’. Het is een voorspel van het voorspel. Eenmaal thuis aangekomen begon het direct hot en steamy te worden. Ik kan het niet romantificeren want zo’n studentenkamer is precies 1 vierkant. Je komt de deur binnen en je kan direct je bed in stappen. Maar we zijn dus aan het zoenen en ineens vindt meneer dat we iets nieuws moeten proberen. Ik en m’n dumb in love looking ass dacht prima. “Wat wil je doen Berto?” Dus hij, helemaal ik shock dat ik überhaupt opensta om iets nieuws te proberen. ”Schat, meestal sta je achter de camera…wil je vandaag niet ervoor staan?”

“Wat? Waar heb je het over? Als wat zie je me? Ik denk toch echt dat je even snel naar een van die met pincode beveiligde kanalen moet zappen en heel snel jezelf moet helpen…lijpo.” Blijkbaar vond hij dit grappig want hij lacht en zegt, “Saf je denkt toch niet dat ik je vergelijk met een van die chicks…Die chicks komen naar m’n boekingen dus ik kan ze gewoon krijgen als ik wil. Maar ik wil dat niet. Ik wil jou, trouwens ik heb jou dus houd op met je onzin hoor.” En hij pakte me, en kuste me op m’n wang. Maar nogmaals…ik was 18…so no judging here. Het gedeelte waarin hij zei, “ik kan ze gewoon krijgen als ik wil” kwam toch echt aan als een kick in the vajayjay. Niet dat iemand daar ooit geschopt wordt maar het is de vrouwelijke versie van a kick in the nuts so…

Het kwam in ieder geval zo hard aan dat ik er eerlijk gezegd een beetje onzeker van werd. En die onzekerheid verwarde ik met extreem veel vertrouwen. Dus ik zei, “Je hoeft die meiden niet. Niet die van dat net en ook niet uit de club. Je hebt mij…” Hij glimlachte. Zijn glimlach was anders dan normaal, als ik nu terugdenk, maar dat zag ik destijds niet. “Dus je gaat voor me poseren? Vandaag ben ik jouw fotograaf.” Dus ik als een kleine hotwing voor hem poseren. Hij pakte zijn telefoon. En begon foto’s te maken. En filmpjes. “Je bent echt sexy hoor, waarom ben je geen model in plaats van fotograaf.” Yeah ik walg ook van mezelf dat ik dit aantrekkelijk vond. Terwijl hij foto’s maakte stimuleerde hij me om meer uit te trekken. En uitdagender te poseren. Ik was verliefd, dus ik deed dat. Hij wilde alles vastleggen. Zelfs de seks na het poseren. Ergens vond ik het wel spannend, op dat moment.

Na deze nacht ging alles gewoon normaal hoor. Af en toe wat discussies omdat hij altijd te lang wilde hangen na zijn boekingen. Maar als wifey van dj huppeldepup raak je eraan gewend. En als fotograaf had ik soms ook de gekste boekingen. Tot hij op een dag boos naar mij toekwam. Hij liep naar binnen en smeet de deur dicht. “Pardon?!!! Ik weet toch echt dat jij niet net de deur dichtgooide alsof je meebetaald aan de huur hier!” Hij stormde gewoon op me af, zette zijn hand op mijn keel en duwde me tegen de muur. En dit lijkt op het begin van weer zo een spannende herinnering, maar dat is het niet. Ik dacht dit is het. Het moment dat iemands zoon mij gaat slaan en ik een moeder kind loos moet maken zodra hij mij loslaat. “Waarom praten die boys van me over je? Dat je je hebt misdragen tijdens je werk laatst!” Ik glimlach, en hij moet wel denken dat ik gek ben want hij had mijn keel nog vast en ik glimlach. Hij liet meteen los ook. “Berto, ik weet niet waar je het over hebt. En wat je net deed kan absoluut niet. Ik wil dat je je spullen pakt, vertrekt en mij even met rust laat tot ik weer zin heb om je gezicht te zien.” Hij was het hier niet mee eens. “Je wilt wild doen op feesten toch, privéfoto’s maken in de slaapkamers. Sinds je voor mij heb geposeerd voel je je goed hè? Nu wil je poseren voor meerdere hè?” Hij pakte zijn spullen en weg was Roberto.


Ik zal even uitleggen wat er echt gebeurde. 
Ik was op een huisfeest. Een studentenfeest. Dit zijn de wildste feesten dus ik begreep zijn woede deels. Op dit feest was ik aan het werk. Maar de vriendin van de persoon die het feest organiseerde is ook fotograve. Er was veel drank en drugs op dit feest. Je kon legit in elke kamer van het huis beerpong spelen of een lijntje doen. Ik probeerde zoveel en vroeg mogelijk de foto’s te schieten. Zodat het op een nette turn up party leek, en niet een heftige American pie meets Tony Montana’s houseparty. Daarna zou ik vertrekken. Maar for real is beerpong een leuk spel, dus ik bleef wat hangen. Ik was supergoed erin, onverslaanbaar zelfs. Ineens hoorde ik veel geschreeuw en gelach op de gang. “Oeeh er is een heftige fotosessie gaande in de slaapkamer.” Ik bemoeide me er verder niet ermee. Het bleek dus dat mevrouw de fotograaf en meneer des huize een heftige foto lovemaking sessie hadden. Net als Berto en ik, ironisch… maar van mond tot mond ging dus “fotograaf houdt privéshoot op huisfeestje” rond. Een heftige vorm van miscommunicatie. Dit had voorkomen kunnen worden als Berto het gewoon vroeg zonder zijn hand op mijn keel. 

Na dit akkefietje heb ik Berto twee weken niet gesproken. Ik dacht na, had wat tijd voor mezelf en kwam dus erachter waarom hij zo boos was. Oké dit was echt een vergissing, we can work this out. Makkelijk zelfs! Ik was zelfs op het punt dat ik mijn trots aan de kant zette en hem een WhatsApp stuurde. This son of a…HIJ HAD MIJ GEBLOKKEERD. Oké inademen, uitademen. Ik zal hem wel mailen. Maar omdat ik zo een drukke week had, had ik nog geen kans om op WhatsApp te kijken. Ik merkte op dat ik in een groepsgesprek ben gegooid met vreemde nummers. “Wauw Safira, voor een fotograaf poseer je toch echt wel super geil.” Mijn hart begon zo hard te kloppen, mijn hoofd deed meteen pijn, mijn ogen begonnen heftig te tranen. Roberto, dit heb je echt niet gedaan. Je hebt niet de intieme momenten die ik met jou deelde gedeeld met de wereld. Vanbinnen ging ik kapot. Mijn naam, mijn reputatie als fotograaf, mijn ouders en familie…

Dit is een van de vele vervelende ervaringen in de liefde. Roberto is mijn eerste bad romance. Het heeft in ieder geval een grote stempel gedrukt op het succes van mijn liefdesleven…

Bedankt Berto.
– As told by Nienie, a chapter of the fictional novel: Train Travel Tales.